Marx.ba

(Foto: Ilustracija)

Fruktoza i glukoza dva su šećera koja se nalaze u velikom broju namirnica i pića. Iako sadrže isti broj kalorija, nova studija objavljena u časopisu Neuron pokazuje da ih mozak obrađuje na potpuno različite načine, što može imati važne posljedice za apetit i prehrambene navike, prenosi ScienceDaily.

Istraživači sa Monell Chemical Senses Centera otkrili su da fruktoza i glukoza komuniciraju s mozgom kroz odvojene puteve između crijeva i mozga. Tokom istraživanja, tim je utvrdio da put kojim fruktoza komunicira s mozgom ima znatno slabiji učinak na smanjenje aktivnosti neurona koji pokreću glad u poređenju s glukozom.

Konkretno, fruktoza povećava razinu crijevnog hormona PYY, koji potom djeluje kroz vagusni živac i skromno smanjuje aktivnost neurona koji podstiču glad. Glukoza pak koristi potpuno drugačiji put i daleko snažnije suzbija te iste neurone, što rezultira značajno jačim osjećajem sitosti.

Tokom istraživanja je utvrđeno da visokofruktozni kukuruzni sirup, jedan od najčešće korištenih u prerađenoj hrani, suzbija neurone gladi čak nego i sama fruktoza.

Prema autorici studije Amber Alhadeff, ovaj rad doprinosi razumijevanju kako moderne prehrane, posebno one bogate fruktozom ili visokofruktoznim kukuruznim sirupom, djeluju na neuralne sisteme koji reguliraju apetit. Rezultati dovode u pitanje dugogodišnju pretpostavku da neuroni gladi prate isključivo unos kalorija, bez obzira na njihov izvor – i sugeriraju da čak i jednostavni šećeri mogu imati različite učinke na crijeva, mozak i ponašanje.